Przyczyny choroby

Przyczyny powstawania stożka rogówki nie są do końca zbadane. Istnieje kilka czynników, które mogą powodować chorobę. Są to m.in. uszkodzenia mechaniczne, wady genetyczne lub alergie. Zmiany zaczynają się zazwyczaj w wieku nastoletnim i mogą się rozwijać przez wiele lat.
 

Objawy

Stożek rogówki daje charakterystyczne objawy, które sami możemy zauważyć. Jednym z nich jest postępujące rozmazanie i zniekształcanie obrazu w jednym oku. Oko jest też bardziej podatne na podrażnienia i zaczerwienienia. W miarę rozwoju choroby pojawia się nadwrażliwość na światło, silne łzawienie i podwójne widzenie. Typowym objawem jest też występowanie astygmatyzmu w jednym oku. Jednak nie każda osoba mająca astygmatyzm ma również stożek rogówki.
 

Leczenie

Ze względu na przebieg choroby możemy zdecydować się na jeden z kilku rodzajów leczenia. Doraźnie i przy łagodnym przebiegu zaleca się używanie odpowiednio dobranych soczewek twardych. Soczewki dobiera się na podstawie przeprowadzonego badania – topografii rogówki. Soczewki korygujące wadę są łatwe w użyciu i nie sprawiają problemów w pielęgnacji. Istotną wadą takiego rozwiązania jest fakt, że nie eliminujemy w ten sposób choroby, tylko niwelujemy jej objawy.
 

Drugim rozwiązaniem jest zabieg operacyjny stożka rogówki. Tutaj mamy do wyboru dwie możliwości. Pierwsza z nich polega na wszczepieniu pierścieni śródrogówkowych (intacsów), które mają za zadanie spłaszczyć szczyt stożka, poprzez uciskanie krzywizny rogówki i wyrównanie jej kształtu. Zabieg ten może nie być w stanie powstrzymać postępu choroby, dlatego trzeba go co jakiś czas powtarzać.
 

Nowością, która pomaga sobie radzić z chorobą jest zabieg o nazwie cross linking (szczegółowe informacje dot. metody cross-linking: http://www.kardiotel.pl/cross-linking. Metoda ta jest stosowana z powodzeniem w wielu gabinetach okulistycznych. Zabieg polega na wprowadzeniu do oka roztworu ryboflawiny, po czym oko naświetlane jest bezpiecznymi promieniami UV. Powoduje to, że w rogówce powstają nowe połączenia między molekułami kolagenu. W rezultacie rogówka staje się twardsza i mniej podatna na zniekształcenia.

Ostatecznym rozwiązaniem w przypadku postępującej choroby jest operacja przeszczepu rogówki.